Lead Image 1:
Lead image TXT 1: Harry Deckert samen met zijn dochter in de discobus. Foto: Harry Deckert
Harry Deckert achter het stuur. Foto: Harry Deckert

Harry Deckert achter het stuur. Foto: Harry Deckert

DINXPERLO - In de Achterhoek Arena gebeurde het vroeger allemaal. De avond begon voor de feestgangers veelal met een ritje in de discobus. Voor maar vijf gulden had je een retourtje én een entreekaart voor de disco te pakken. Harry was één van de buschauffeurs die iedere zaterdag stipt om half 11 de dorpen bij langs ging om het feestende publiek op te halen.

In het dagelijks leven was Harry Deckert vrachtwagenchauffeur, maar met een vrouw en twee jonge dochters naast zich kon hij wel wat extra spaarcenten gebruiken. In 1996 melde hij zich daarom bij voormalig Nederlands busbedrijf 'Oost Net' als oproepchauffeur in het weekend. Voor hij het wist zat hij iedere zaterdagavond achter het stuur van de discobus richting Dinxperlo.

"Er waren verschillende routes die we reden. Zo ging er één van Steenderen naar de Achterhoek Arena. We maakten heel veel tussenstops om zoveel mogelijk jongeren in de dorpen op te halen", vertelt hij trots.

"Drinken en eten in de bus was absoluut verboden. Op de heenweg werd er soms wel stiekem wat drank meegesmokkeld, maar dat zag ik door de vingers. Op de terugweg kon je dat wel het vergeten. Dan werd er altijd streng toezicht gehouden door een medewerker van de discotheek die dan met ons mee terug naar huis ging."

Feestende jongeren

De sfeer in de discobus was uitgelaten. Er werd (stiekem) gedronken, gekletst en vooral veel gezongen. De klassiekers 'hey buschauffeur, we gaan je bus verbouwen' en 'we zijn er bijna' werden herhaaldelijk ingezet.

De Achterhoek Arena was in de jaren 90 een bekende ontmoetingsplek voor veel mensen. De heupjes gingen in beweging en de drank werd rijkelijk geschonken. Dat had dan weer als gevolg dat er met enige regelmaat ook weer wat drank uitkwam in de bus. "Als we diegene wisten te achterhalen, kreeg hij of zij een boete van 50 gulden. Dat was een hoop geld in onze tijd, dus probeerden de meesten het wel even op te houden tot de volgende stop", lacht Harry.

Als je het aan de buschauffeur vraagt waren het mooie tijden. "Ik was gewoon getrouwd en had kinderen, maar sommige dronken lui hadden daar maling aan. Regelmatig waren er wel eens jonge dames die geen geld hadden, maar dan aanboden om in ruil voor een ritje met me mee naar huis te gaan. Natuurlijk ging dat niet gebeuren, dan nam ik de meiden maar gewoon gratis mee. De jongeren ouwehoerden sowieso veel in die tijd, dat kon toen gewoon nog."

'De sfeer werd grimmig'

Helaas sloeg de sfeer op een gegeven moment om. Volgens Harry was dit toen de kroeg andere uitbaters kreeg. "We hadden een aantal weken stilgestaan met de bus omdat er nieuwe uitbaters kwamen. Toen we eenmaal weer mochten rijden gingen mijn collega en ik tussen onze ritten door een gratis vette hap halen. Dat hadden we afgesproken met de eerste eigenaren. Maar daar dachten de nieuwe uitbaters anders over", begint Harry zijn verhaal.

"Met een stok in de hand bonkten ze op de deur van mijn bus. Wij moesten voor die frikandel betalen, anders zouden ze ons het terrein afhelpen. We voelden ons enorm bedreigd en hebben meteen de centrale in Doetinchem gebeld. Zij hebben ons daar gelukkig weggehaald."

De weekenden daarop bleef Harry rijden maar er gebeurden steeds meer zaken waar hij zich niet prettig bij voelde. Tijdens één van zijn laatste ritten werd een meisje in zijn bus aangerand door dronken jongens. Harry heeft meteen de politie ingeschakeld, maar dat incident heeft altijd aan hem geknaagd.

"De sfeer was gewoon anders. Mensen waren agressiever en er was veel meer ruzie", legt de buschauffeur uit. "Er werd ook regelmatig wat in de bus gesloopt. Van zitplekken tot ramen." Het incident was voor Harry de druppel. Na bijna zes jaar als discochauffeur reed hij zijn laatste rit.

Emotioneel afscheid

Desalniettemin heeft hij een hoop leuke herinneringen aan de Achterhoek Arena. "Vooral de eerste jaren waren geweldig. De sfeer was fantastisch en de jonge lui konden er heerlijk uitgaan", vertelt Harry terwijl hij naar de puinstenen van de discotheek kijkt.

Vroeger hingen hier nog grote felle letters aan de muur, nu ligt het grootste gedeelte van het gebouw al plat. "Ik had niet verwacht dat het al zo snel gesloopt zou worden. Toen de kraan ineens voor de deur stond heb ik heb stiekem toch wel even een traantje moeten laten."

Zie ook: Deze bekende Achterhoekse discotheek gaat tegen de vlakte

Deel dit artikel